De Lansingerland run!!

Ik moet eerlijk toegeven dat ik helemaal niet van plan was om afgelopen zondag de 30 KM te lopen

Ik loop de marathon niet met een schema maar ik loop op gevoel. In principe is het niet heel moeilijk, 3 keer in de week hardlopen (minimaal) waarvan 1 loop een normale 10-15 km is, 1 loop een kortere interval is (om je snelheid nog enigszins te behouden) en 1 lange duurloop die je 2 a 3 weken achter elkaar opbouwt en na de 3 weken even een kleinere doet.
Ik ben geen expert, ik hou gewoon van lopen en zoek informatie op internet en pas dingen toe in mijn eigen trainingen en wedstrijden en kijk hoe die mij bevallen. Uiteindelijk moet JIJ het altijd nog zelf doen. Met welk aangepast schema je ook loopt.
Waar ik het gisteren nog met Esther over had, het moet nogsteeds willen zijn en geen moeten!!

En ik wilde deze zondag de 30 KM lopen nadat ik een aantal mensen had gevraagd mee te gaan en we er uiteindelijk met gewoon 1 grote familie aanwezig waren! Dat is wat hardlopen met mij doet, het gevoel van 1 zijn en hetzelfde gemeen hebben en het er met elkaar over kunnen hebben, je kent iemand niet maar hebt er kilometers lang gesprekken mee. Gezellig toch?

oke.. nu op naar de lansingerland anders word het WEER zo’n lange tekst haha.
Ik heb me geloof ik 2 weken of anderhalve week geleden ingeschreven, samen met esther en er reden nog 2 dames vanuit etten-leur met ons mee.
Waarvan ik Angela ookal kende, dat werd dus een gezellige boel in de auto. Ik had er van te voren al zin in heb mijn voeding aangepakt (die al maanden niet geweldig is) en ben koolhydraat arm gaan eten op ma,di,wo en do, en ben vrijdag avond en zaterdag gaan ‘stapelen’. op zondag ochtend eet ik wat ik altijd eet en van te voren een appel met een krentenbol.

De dag zelf: Ik werd natuurlijk voor de wekker al wakker en begon me aan te kleden en klaar te maken, een hele voorbereiding gaat er aan te pas!
Even alles checken, en toen stond ik (natuurlijk) te vroeg klaar.
Ik vond het zo spannend dat ik wel door het dak kon springen, 30 KM is natuurlijk (maar) 12 km van de marathon afstand verwijdert!!!!!
En met die gedachten stapte ik de auto is met 3 andere gezellige dames (Esther, Angela, Tjarda)

Laatste keer dat we samen zijn tot na de finish!!


Na een hoop gekakel en rondje bij airport Rotterdam (heb ik altijd al een keer willen zien) vonden we de parkeerplaats bij de metro.
Heel simpel inchecken, konden al praktisch gelijk instappen en toen we uitstapte stonden we al bij de start en finish. IDEAAL!!!
Een paar honderd meter lopen en we stonden al bij het gebouw waar je je kon omkleden/douchen en de startnummers ophalen.
Na mezelf te hebben omgekleed en klaar gemaakt te hebben voor de run even een rondje lopen naar alle bekende gezichten.

Om 11:30 fotomoment met de RMD-groep.. dat waren er best wel wat en niet iedereen stond op deze foto.

De RMD groep!

Na het nemen van de foto gaan we de laatste dingetjes doen en vertrekken we naar de start.
Bij de start aangekomen zijn Adjan en ik herenigd, we lopen graag samen en kunnen elkaar goed motiveren in het lopen. Het tempo gaat vaak iets te snel wat we tot nu toe zeker voor lief hebben genomen.

Het weer is HEERLIJK, en er zijn veel mensen die mee lopen, deze run word voor het eerst georganiseerd en is zeker een succes tot nu toe.
En ja hoor, na het startschot en de eerste meters moet ik de laatste spanningsplas ( zo noem ik het dan maar) kwijt. Geen dixies en open polders maken het moeilijk omdat ik niet iemand ben die graag met de billen bloot gaat. Maargoed ik zal al ergens iemand zitten, dus ik ben op dezelfde plek gaan zitten. Hierna kon ik pas echt genieten. Prachtige polders, een heerlijk zonnetje en gezellig gezelschap maakte deze run compleet.

Puur genieten!! Maar vanaf hier ook afzien.


Ik heb het gevoel dat ik in herhaling val als ik zeg dat we tot de 22 km TE hard zijn gegaan, met een gemiddelde van 5:45 liepen we 4 minuten van onze tijd af bij de asselronde 2 weken eerder, 6:30 was het plan. Maar als je nog kan praten en lopen zal het wel goed zijn.
Helaas sloeg de warmte in als een klap op je gezicht op 23 km en kreeg ik honger dus zijn we vanaf dat punt 6:30-6:45 gaan lopen.
Geen ramp natuurlijk en genieten en uitlopen is HET doel.
Finishen met een heerlijk gevoel van zowel overal pijn, je kapot voelen maar ook met een blij en trots gevoel kijk ik terug.

Na de finish een lekker biertje, trots en tevreden op het terras met al mijn mede lopers en vrienden wat gewoon als 1 grote familie voelt.

Lansingerland, volgend jaar ben ik er weer bij!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *