Mijn laatste lange duurloop!! (althans voor de marathon)

Beste lezer,

Momenteel kan ik niet anders dan praten over mijn trainingen en wedstrijden over het hardlopen.
Mijn voeding loopt wel weer goed zoals ik het wil, maar omdat ik een nieuwe baan heb en dat moet combineren met alles (zoals bij alle moeders) rondom hardlopen. Want ik train voor de marathon op 8 april in Rotterdam natuurlijk.
Na de marathon ga ik weer terug op schema, maar voor nu hardlopen!

Gisteren was het 18 maart en liep ik mijn langste duurloop, de planning was 30 misschien 35!
Ik neem je mee naar mijn voorbereidingen die vooral bestonden uit zenuwen en onzekerheid (ga ik het wel redden).

#Voorbereiding

In de week voor de training word ik iedere dag wakker met de gedachtes: waarom doe ik dit? wat vind ik hier leuk aan? gaat dit zeer doen? maar de belangrijkste gedachte is: ga ik het wel halen?????
Spanning spanning spanning!! Pfff ik heb mezelf weer over de kop gehaald. Waarom wilde ik dit doen? Ohja mijn opa overleed vorig jaar tijdens de marathon, en hoewel ik mezelf beloofde op de dag van de marathon waar ik de kwart marathon liep NOOIT in mijn leven een marathon te lopen, kwam ik de dag erna daarvan terug.
Dus…. in 1 jaar heb ik mezelf laten trainen naar de halve marathon die ik in Oktober gelopen heb en vanuit daar door naar de 25, en de 30. Een jaar geleden nog zo positief is verandert naar onzekerheid zeker 3 weken voor de marathon.
Ik ben thuis pak mijn pas smeer mijn hele lichaam maar in met vaseline(bang voor schuurplekken) en heb 3 broeken aan, 3 paar sokken, 3 bovenstukken en 2 paar handschoenen met 2 sjaaltjes en oorwarmers met een muts. Zal het warm genoeg zijn?Ik ben geen kou loper, laat mij maar met die warmte komen!!

#aangekomen

Ik kom aan bij een 1 of andere loods waar er een groot hardcore feest (nog) aan de gang is en het is half 10 s’ochtends. gelukkig moet ik aan het einde van de loods zijn en merk je er daar nies meer van. langzaam meld ik me aan en kleed ik me verder om, voorbereiding hier en daar nog even een paar keer plassen van de zenuwen.. En dan komt de groeps foto( gemaakt door . super gaaf!!

Ik krijg er zin in, ik heb er zin in!!

#vertrekken

Er zijn verschillende groepen gemaakt met snelheden, Ik heb mezelf laten plaatsen in de 9 km per uur groep. Ik had misschien sneller gekunt maar ben toch blij zeker met de kou dat ik voor deze groep heb gekozen!!
Ook moet ik zeggen dat het een heel leuke en gezellige groep was, iedereen hield mekaar in de gaten en dat geeft een veilig gevoel. Voor het vertrekken op de foto met mij snelheids groepje en dan gaan we!

#onderweg

We zijn vertrokken en ik voel me lekker, geen pijntjes gelukkig. Mijn ademhaling wel wat aan de hoge kant, maar dat is normaal de eerste 3 km. Mijn lichaam moet even wennen aan dat het gaat lopen!
Onderweg met een aantal praten zorgt er ook voor dat de tijd snel gaat. Ik heb een gesprekje met Denise, een super lieve vouw die mij een beetje uitlegt waar we zijn en welke wijken we zijn en wat sommige dingetjes betekenen. Voor mij is Rotterdam compleet nieuw! Zovaak kom ik er niet. Voor de eerste verzorgingspost liepen we langs het feyenoord stadium en we liepen over de brienoord brug (waar de wind zo enorm hard stond dat ik mezelf even vast hield).We hebben in totaal 3 verzorgingsposten gehad. De eerste was na 8 km naast een (dacht ik) commando gebouw of militair, heerlijk even op adem komen, wat te drinken en een mars! daarna gelijk weer vertrekken! wat van ik zo genieten van hardlopen met het zonnetje op mijn gezicht. Ik voel me nog goed en heb niks te zeuren, heb zelfs geen last van de kou.

#opdehelft

We zijn ondertussen langs een mooi bosgebied gelopen waar ik veel mooie vogels zag, waaronder ooievaars en dan ook echt van een meter afstand! Zo dichtbij had ik ze nog nooit gezien!!
Met km 14 of 15 hadden we nog een verzorgingspost. ik voelde me nog goed het ging lekker. Even wat rekken en strekken en we konden weer gaan! We lopen langs mooi water en weer meer mooie vogels en niet zo heel veel verder langs een chalet camping en uiteindelijk langs de wel bekende garage van de film: de marathon!

 

 

 

 

 

 

 

en dan komen we an bij km 22/23 en staat er weer een super goed verzorgde verzorgingspost met bouillion, thee, water, aa iso drank, peperkoek, winegums enz. daarbij hadden 1 van onze fietsers ook water en energie drank bij zich voor onderweg. na een kleine 2 minuten boillion en winegummetje verder gaan we weer, maar nu gaat het al iets minder met me, mijn hoofd voelt warm en ik krijg het een beetje benauwd, moeite met ademhalen door veel slijm.

#Het einde

Ik besluit mijn handschoenen en muts en oorwarmers uit te trekken en 1 sjaaltje.
Het word niet minder maar ik houd dit wel zo vol met een goede houding is het zeker te doen!!
Vanaf hier is het toch iets minder genieten en meer letten op houding en ademhaling.
Met km 26 heb ik de kans om uit te springen, ondanks dat ik zei dat ik dit nooit zou doen twijfelde ik wel even, want ondanks de slijm waar ik last van had, kwam er nu ook misselijkheid bij. Ik heb dit nooit eerder gehad! Ik heb zo het vermoeden dan met die kou waar je lichaam veel energie voor nodig heeft om je warm te houden(ondanks die lagen ja) en de lengte van de route (langer dan 25 had ik nog niet gelopen) een grote rol meespeelde.

Maar ik doe het niet. Ik stap niet uit! al moet ik in m’n eentje verder ik zal die 30 km halen! op welk tempo dan ook, want over 3 weken moet ik ook die 42 halen, als ik het nu al niet volhoud, hoe wil ik het dan doen)

Gelukkig had ik mensen om mij heen die mij meenamen en hun tempo voor mij aanpaste!! een fietser bleef uiteindelijk bij me en liet me praten, en bij de stoplichten ben ik weer bij mijn groep ik word tussen de groep gezet zodat het makkelijker is hun tempo vol te houden.Ik blijf misselijk maar ik stop niet!!! en dan zijn we uiteindelijk daar,, de 30 km aangetikt! die laatste km’s waren zowel een hel als een zegen, want nu weet ik wel dat ik de discipline heb voor de marathon!!! En met die zelfvertrouwen ga ik de marathon in, waar mijn familie en vrienden en mede lopers mij zullen toejuichen en er voor me zullen zijn. Ik weer zeker, dat dit een emotionele rollercoaster zal worden maar daar doe ik het dan ook voor.

En ook nu weer veel mensen ontmoet, wat gaaf is dat! mijn wereld word zo breed 😀

Ik heb het gehaald, met een traan en een lach!!
Dit is georganiseerd door vrijwilligers (hulde aan alle vrijwilligers)
-fietsers
-bezemwagens
-fotograven
-verzorgingsposten
-en heel veel dingen die ik me niet kan bedenken zelfs!!
van RMD the road through rotterdam.

Deze dag was SUPER geregeld voor alle marathon lopers en had niet meer kunnen wensen.
https://www.facebook.com/groups/rmdroadthroughrotterdam/

 

Vond je het leuk om dit te lezen?  Blijf me dan volgen!

Er komen zeker nog wat ervaringen aan..

Groetjes Daniëlla

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *