Een bijzondere loop

Om mee te beginnen wil ik jullie allen een goed begin van 2018 wensen en natuurlijk ook een gezond en gelukkige 2018!
Ik ben even stil geweest omdat ik de laatste tijd het (net als iedereen) ENORM druk had . (of was het alleen in mijn hoofd??) Maaaaar… een nieuw jaar en een nieuw begin en mijn eerste loop in 2018 vragen gewoon om een verhaaltje, en dan speciaal deze want man man man dit was me een loopje wel zeg!
Ik zal je er alles over vertellen..

Vandaag had ik een aantal afspraken waarna ik mezelf besloten had om te gaan lopen. Ik heb het immers sinds de zevenheuvelenloop niet echt meer gedaan. Dit kwam omdat ik mijn schoenen moest omruilen bij runnersworld.. de mijne waren na 3 maanden al versleten. Maar dan moet je ze natuurlijk wel weer inlopen.. wat ik niet had gedaan.. en dat merkte ik toen ik 10 km ermee wilde lopen en ik enorm veel pijn kreeg in mijn heup (whut).

Ik heb toen besloten even rust te houden en kleinere loopjes te doen, maar zoals vele beloftes in mijn hoofd ging ook deze niet echt op. Ik moest dit doen, en dat doen en had het o zo druk en geen oppas. Smoesjes smoesjes smoesjes.

Hoe kon ik leven met mezelf? Pfff.. goed nieuw jaar nieuwe kansen.. ik had er zin in, alles is pijnloos en na een halve km inlopen ging ik. Ik plan nooit een route in van tevoren ik laat het op z’n beloop door omstandigheden (denk aan stoplichten, voorrang krijgen etc.) Langzaam raakte ik opgelucht door het lopen, eigenlijk kon ik (Halleluja!!) wat voelt dat heerlijk zeg als je loopt en het op zijn beloop loopt en het zo ontzettend lekker gaat.

Omdat ik binnenkort misschien in een ander filiaal ga werken in het dorp naast ons dorp besloot ik om een kijkje te nemen door ernaartoe te lopen (zo heb je toch nog een doel). Toen ik eenmaal in dat dorp was kon ik het bedrijf niet vinden en besloot terug te gaan. Het werd immers koud en donker en had geen verlichting bij.

Mee dat ik nog even wil stretchen zie ik een oude vrouw met een rollator en een wat jongere vrouw die vrouw dragen en de oudere vrouw loopt moeilijk. Ik loop ernaartoe en vraag of ze hulp nodig heeft. JAA was het antwoord. Mevrouw kon niet meer lopen en zelfs met z’n 2e konden we de vrouw niet helpen. Gelukkig stopte er nog een motorrijder met spierballen en hielp ons de vrouw op de rollator te zetten. Al met al is het gelukt haar binnen te krijgen. Na alle commotie was ik natuurlijk afgekoelt en kreeg ik pijn in mijn knie tijdens het lopen.

Ik heb die laatste (dacht ik 5km) rustig aan gedaan en dat ging gewoon goed. Onderweg zag ik nog een mooie vogel ik dacht een raaf. De vogel was erg groot en bruin/zwartachtig (kon het niet goed zien).. ik heb nog geprobeerd een foto te maken nadat hij de boom in vloog. Hier de foto:

Langzamerhand raak ik leeg en krijg ik honger. Ik ben bijna thuis na een heerlijke run, ik kijk op mijn telefoon en ja hoor!!!! 18 km!!! (laatste halve km gewandeld )

Ik had dat nooit verwacht vandaag en vooral niet na zo’n periode van weinig lopen en de fut of de zin of de tijd niet vinden om te kunnen en willen gaan lopen.
Trots is het gevoel wat ik ervaar, en nog beter: minder onzeker of ik op 4 januari 25 km kan gaan hardlopen met de Asselronde in Apeldoorn, Wie zie ik daar?

Ik hoop dat je het leuk vond om dit te lezen,

Bekijk ook mijn Instagram en Facebook om mee te kijken voor alle tips die ik geef waar ik zelf ook wat aan heb of heb gekregen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *