Mijn eerste halve marathon!

‘mijn eerste halve marathon” op 29-10-2017”

#bedankjes
Waar ik mee wil beginnen is het bedanken van een aantal mensen die in mijn reis naar deze halve marathon ondenkbaar waren, zonder hen had ik dit niet kunnen doen.
Om mee te beginnen wil ik John​ enorm bedanken voor het geloven in mij en alle steun die ik van je hebt gehad.
Ook Laurent​ die me heeft geholpen met alles waar ik het nodig had. Ik hou van jou schat 😘 daarnaast ook mijn supporters Cathleen  en Angela  en Ben voor het brengen naar de start en ophalen bij de finish!!
Daarnaast mijn familie, mam en pap !! en de steun die ik verder nog van iedereen heb gehad 😁

Dat gezegd wil ik beginnen jullie mee te nemen naar mijn reis voor tijdens en na de halve marathon..

#voorbereiding
Mijn dag begon met redelijk wat zenuwen, gelukkig had ik ze onder controle. Marlin was een nachtje bij opa en oma slapen dus ik heb rustig aan kunnen doen s’ochtends.😀
Ik word wakker en word al gelijk gebeld door john met de vraag hoe het met mij gaat. ‘Ja het gaat eigenlijk wel goed ‘zei ik, na wat steun betuigingen hangen we op en ga ik mezelf maar eens naar beneden brengen om een enorme bak havermout met bananen te eten. Maar nadat ik mezelf omgekleed heb beginnen de zenuwen te kriebelen in mijn lichaam..
Poeh ga ik dit nu doen?😲 Hoe ga ik dit doen? KAN ik dit doen?
Waarom loop ik en waarom vind ik het leuk? Zijn allemaal vragen die bij mij in mijn hoofd spoken. 🤔
Ik neem een diepe adem en blaas die dan ook langzaam en rustig uit. IK KAN DIT GEWOON,, wat zeur je nou daan, het is enkel stap voor stap.. dan kom je er vanzelf. Hier heb je voor getraind de afgelopen maanden kom op!🤗

#onmyway
Nadat ik mezelf bij elkaar geraapt heb en al mijn spullen bij elkaar heb geraapt ben ik er klaar voor om te vertrekken. Met de trein ga ik naar Etten-leur. Ik ga nooit echt met de trein dus zo onhandig als ik ben raak ik hier en daar in paniek. (heb ik de goede trein? is dit het goede perron? daar staat nog een trein!)
Nadat ik rustig en gerust gesteld in de goede trein zit ben ik na 9 min. al in Etten-leur, er stapt nog iemand uit en begint een praatje met me. Wel erg fijn aangezien hierdoor mijn zenuwen wat minder werden.

#etten-leur
Na een klein stukje gelopen te hebben kwamen we al aan bij de nobelaer waar je je kunt inschrijven, naar toilet kunt gaat, tas kunt laten bewaren en even zitten en voorbereiden.
Ik ben mezelf voorbereiden en krijg een appje van cathleen dat ze naar me toe komt. Yeah mijn hardloopmaatje !! altijd leuk om jou te zien. 🤗 Na een 5e toiletbezoek door de spanning lopen we samen naar de start en komen we angela tegen, het begint best te regenen hopelijk is dat zo voorbij. angela gaat samen met cathleen mij uitzwaaien. Ik sta in het startvak, ik hou mijn zenuwen niet meer en stuiter meer dan ooit tevoren NIET DOEN zeg ik tegen mezelf, maar ja mijn lichaam had nu echt een eigen wil. Ik kom Joleen tegen die ook haar eerste halve loopt en we praten even.. het startschot gaat en er komt beweging in!!😨

#21kilometer
Ik loop en zie die lieve 2 mensen aan de kant,, zwaaiend.Wat een fijn gevoel dat tussen AL die mensen er ook mensen tussen zitten die ik ken door hardlopen en daar die vriendschap zo in ontwikkeld. Wat een geluk! Ik prijs mezelf gelukkig terwijl ik begonnen ben met lopen!!

#debeleving
Ik loop, en het voelt heerlijk, ik loop op wolkjes, ik kijk naar mijn horloge en zie 5:30,, HUH TE SNEL DAAN!! Maar ik loop gewoon lekker en forceer niks. dus ik blijf gewoon lopen zoals ik me lekker voel. ik loop voorbij boerderijen en zie koeien rennen prachtig vind ik het ze krijgen zelf behoefte om te rennen door al die renners? Ik snap het wel, ik glimlach en geniet. het begint te regenen en het zonnetje weer langs elkaar heen ik vind het eigenlijk wel fijn die regen en zon. het is buiten ook niet te koud. een lekker gelletje innemen rond de 9 km en we gaan weer verder. Op dit punt volg ik een groepje wat een heerlijk tempo houd en besluit achter ze te blijven. Ik zie rennende paarden en boerderijen waar mensen muziek aan hebben en namen toejuichen!! Dat doet je dan zo goed, ik geniet op en top!!

#opdehelft
Ik moet alleen enorm plassen en bij km 11 nog geen dixie tegen gekomen, dus dan maar in de bosjes! Er is niks aan te doen. gelukkig lopen we in natuur gebied.
daarna is dat groepje weg natuurlijk en kom ik iemand tegen waar ik hetzelfde tempo mee heb, we lopen zo’n 3 a 4 km naast elkaar alsof we samen lopen. Het was heel vreemd maar ik liep wel lekker zo en hij dus ook. maar dan komt ik vanaf km punt 14 de man met de hamer!! ik ben te snel geweest.😞 Mijn knie doet pijn mijn heup doet zeer en alles lijkt ineens 5 keer zwaarder,, hoe moet dat nou?? moet ik ertussenuit piepen? soms voelt me knie echt alsof ie ermee gaat stoppen. ik dribbel een aantal keer en besluit om het even zo te houden. zolang ik loop dan loop ik!!

#bijnaheteinde
Stap voor stap ga ik, en ik kom joleen weer tegen en lopen eventjes samen. Ik laat haar voor me lopen en neem even wat snelheid terug. 18 km gepasseerd begint het een hel te worden, niet de pijn in mijn knie, maar maar gewoon mijn hele lichaam is leeg!! komt nog 3 km!!! Nu moet ik het wel afmaken,, dit is de nieuwe Daniella!! die doorzet!! IK KAN DIT!! Tijdens de laatste km krijg ik in m’n oortjes een nummer te horen die voor mij emotioneel is en begin bijna met tranen te lopen, iedereen zag het aan me. Ik was gebroken maar ik heb het verdomme gewoon bijna gedaan!! Ik heb gekozen voor deze weg in het ere voor iemand en om het verlies van iemand te verwerken op mijn eigen manier en daar doe ik het ook voor. ❤️
Om het af te maken zie ik een prachtige regenboog!!

#definish
Ik zie de finish, ik ben blij,, ik word ingehaald door heel wat mensen maar het interesseert me niets! ik heb het gehaald!! Ik zie ben die juicht me toe! en wacht samen met angela op me bij de finish.. IK HEB HET GEHAALD!! wat een heerlijk gevoel:D ik ben trots op mezelf. Alle pijn is het waard!! En bij de finish staat een organisatie die echt goed verzorgd is,

Ik ben wel een beetje boos op mezelf. Ik had niet zo snel moeten doen! maar dat is gewoon echt een les voor mij. Ik ga dat nooit meer doen zoals ik dat nu gedaan heb.

Maar wat een enorme ervaring zeg! Ik kijk ook erg uit naar de rest van mijn trainingen op naar de marathon van Rotterdam !!!
Hoe ik mij nu voel? Stijf! Heel mijn lichaam voelt stijf aan, maar verder wel oke, een beetje last van m’n heup en van m’n knie. Maar ik hou gewoon lekker rust.

Bedankt voor het lezen en tot ziens!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *